Portfolio

Niet alleen schrijf ik over postpartum depressie, ook andere onderwerpen, zowel non-fictie als fictie, komen aan bod. Op deze pagina houd ik al mijn publicaties en nominaties van schrijfwedstrijden bij.

Schrijfwedstrijd september 2022 – schrijfcoach Kelly Meulenberg
In de top 5 gekomen, coachsessie gewonnen.

De overkant

Schaduwvlekken dansen over de pagina’s terwijl Celine met verrukking haar feelgood roman leest. Ze ligt op haar buik op een hobbelige ondergrond afgedekt met een rood geruit kleed. Het is één van de laatste nazomerdagen van het jaar en Celine geniet van haar vrije dag. Normaal gaat ze dan naar het park vlak naast de bibliotheek waar ze werkt, maar vandaag koos ze ervoor op de fiets naar de rivier te gaan.
Ze kijkt dromerig op naar de libellen die langs de oever scheren als ze een schreeuw hoort. Het is een rauw geluid van een man die woedend is, en lijkt van de overkant de komen. Ze knijpt haar ogen fijn en ziet twee figuren tussen het riet bewegen. Het onbehagelijke gevoel bekruipt haar dat er iets gebeurd dat het daglicht niet kan verdragen.

‘Ben je gek geworden?’ roept dezelfde mannenstem.
‘Ben jíj niet helemaal lekker geworden?’ antwoord een vrouwenstem schril. Ineens bukt de vrouw en is ze voor Celine uit het zicht verdwenen.
‘Hé, wat doe je nou?’ schreeuwt de man, gevolgd door een luide plons. ‘Idioot!’ Al maaiend met zijn armen stapt hij het water in tot aan zijn middel en probeert iets uit het water te vissen. De vrouw is inmiddels weggelopen en na enkele vruchteloze pogingen, stormt de man tierend achter haar aan.

Een wit pakketje wordt door de rivier meegesleurd richting de houten brug. Celine twijfelt: zal ze proberen het pakketje te onderscheppen? Ze kan haar nieuwsgierigheid niet bedwingen en racet het fietspad af. Ze vangt een witte glimp op tussen een paar stenen in het kolkende water, gooit haar fiets in het hoge gras en trekt het pakketje al druipend op de kant. Voorzichtig opent ze de plastic verpakking en tot haar grote verbazing zit er een prachtig oud boek in met een bladgouden kaft. Het is het waardevolste boek uit haar bibliotheek, dat vandaag blijkbaar is gestolen.

Celine gaat weer op haar kleed liggen. Ditmaal om eindelijk eens te bladeren in dat bijzondere boek waar ze normaal alleen maar naar mag kijken vanachter glas wanneer het in de vitrine ligt. Haar leidinggevende vertrouwt haar nog steeds niet helemaal, ook al werkt ze er al vier jaar. Onterecht. Alleen éven kijken en dan brengt ze het meteen terug. De bladzijden kraken onder haar vingers wanneer ze deze met enthousiasme omslaat, terwijl ze de heerlijke muffe boekengeur opsnuift. De perfecte guilty pleasure.

Schrijfwedstrijd juli 2022 – schrijfcoach Kelly Meulenberg
In de top 5 gekomen, coachsessie gewonnen.

Dubbel verlies

‘Jij denkt dat ik altijd maar geld uitgeef!’ gilt Tessa tegen haar telefoon. Liam speelt in de branding met een rood schepje. Het is een prachtige stranddag, maar omdat het een doodgewone dinsdag is, is het strand praktisch verlaten. ‘Ik kan me príma inhouden!’ Liam waggelt opzij, bukt langzaam voorover en pakt een schitterende schelp uit het water. ‘Bovendien lopen mijn mamavlogs goed dus daar kan ik vast snel geld mee verdienen, wat dan allemaal van mij is.’ Trots laat hij zijn vondst zien door de schelp voor zijn moeder omhoog te houden. ‘Alsof jij zo braaf…,’ Tessa kijkt op. ‘Wacht even.’ Ze grijpt haar andere telefoon met extra goede camera en roept: ‘Liam! Hier kijken en lachen,’ Zij lacht plichtmatig, hij schatert het uit. ‘Goed zo liefje!’ ‘Nee, ik had het tegen Liam, je zoon weet je wel, waar ík voor zorg zodat jij het op kantoor kunt maken.’ Ze gooit haar hoogblonde haren over haar schouder. ‘Ik pik het niet langer dat je zo met me omgaat, ik kies voor mezelf en voor Liam!’ Ze hangt op en smijt haar telefoon in haar strandtas.

Liam zit op het droge strand en bouwt een zandkasteel. Gewapend met zijn rode schepje en emmer is hij druk in de weer met zand en slierten zeewier. Tessa staart voor zich uit en kijkt naar de witte koppen van de golven. Dikke tranen rollen over haar wangen achter een zwarte zonnebril. Ze wil helemaal geen ruzie maken, maar ze kan het niet helpen. Deze afhankelijke situatie maakt haar zo onzeker. Ze wil met hem breken, maar dan houdt ze niets over. Eigenlijk is ze nu al zo arm als een kerkmuis.

Ze tilt Liam uit het zand en draagt hem op haar rechterheup. De volle strandtas draagt ze links, half op haar rug. Liam kijkt met interesse naar de strandtas en trekt er met een handje, nog rond van het baby vet, een glimmend ding uit. Ze moet Liam opnieuw op haar heup hijsen, waardoor hij het laat vallen. De vlogtelefoon ploft in het zand. Tessa loopt stug door, om op tijd te zijn voor haar lunchafspraak met hem. Ze moet wel. Opnieuw weet de kleine ekster iets met glitters te pakken. Deze keer gooit hij het zelf actief op de grond. De zwart glanzende merkzonnebril werpt een donkere schaduw op het zand en de tijd. Een rat in de val.